Chence/NANDO

Geplaatst 3-10-2013

Update 30-1-2014

 

Hallo dames, Judith, Guusje en Joke!

 

Geregeld houden we jullie website in de gaten en via de meiden facebook.

Onvoorstelbaar zo snel als de tijd gaat. Misschien vinden jullie het leuk om eens even een update te lezen van het reilen en zeilen hier?

Dat grote loeder van ons is inmiddels alweer bijna 4 maanden bij ons! Heeft zich in die tijd lekker in zijn vel gegeten en ziet er nu toppie uit, al zeg ik het zelf J.

Woog 2 weken geleden 21 ½ kilo en was 19 toen hij hier aankwam. Nu zit hij mooi strak in zijn velletje.

 

Nando’s start hier was rustig, we vonden hem echt een voorbeeldige hond. Ging braaf in zijn bench en op zijn kussen liggen, blafte nooit (da’s wat, dachten wij…) en gedroeg zich super mak. Maar ja, wat wil je ook, na zo’n enerverende reis opgescheept worden met een huis vol allerlei rare dingen. Een onhartelijk welkom van de kat die je gelijk afsnauwt (ze zijn nog steeds geen vrienden, helaas L), stofzuigers, wandelwagens, schooltassen……’t was (en is soms nog steeds) allemaal reuze spannend. En dan nog buiten: koeien (vreselijk wat eng!), fietsen, geiten, automatisch openende deuren….

We hebben hem per week meer zien ontspannen. Na aandringen begon hij wat te spelen, hij blijkt een reuze verzamelaar te zijn (ik was ineens m’n bol wol kwijt toen ik aan het breien was, had hij meegenomen naar z’n bench als trofee!), ging steeds meer lekker op zijn zij op de grond liggen pitten zonder steeds alert te zijn. En na 3 maanden ging hij ook buiten helemaal los, kon lol hebben met zichzelf en als een idioot lopen dollen. Eerder rende hij de benen ook wel uit zijn lijf, maar toch anders. Hij was nu meer een koe die in ’t voorjaar voor het eerst naar buiten mag. Hij heeft ook duidelijk jachtbloed in zich (pointer?) want achter reigers en katten aan vindt ie reuze leuk en in ’t bos snuffelt hij alles af.

Met andere honden gaat het over het algemeen ook goed, al vindt hij dat ook nog wel spannend, vooral wat grotere honden. Hij gaat soms in sluiphouding op ze af (soms zelfs met de nekharen overeind) maar na wat gesnuffel is het meestal wel goed. Met kleine hondjes is hij heel lief en ook met de oppaskids gaat het goed. Nora laat hij met rust (al loopt hij haar soms in z’n enthousiasme wel eens ondersteboven) en Nora vindt het allemaal wel best al zorgt ze wel dat ze uit zijn buurt blijft als hij druk doet! Maar als Nando wordt beloont voor goed gedrag, is zij er ook als de kippen bij hoor!

We merken wel dat hij heel wantrouwend is naar mensen, vooral mannen. Die doen natuurlijk soms ook van die rare dingen: zetten mutsen en capuchons op, gaan op een trap staan om een lamp te vervangen…..hij vindt het allemaal maar niks en zet een grote mond op, dat lijkt wel stoer! Wanneer er iemand binnen komt (heel soms nog bij iemand van ’t gezin) die hier niet hoort, dan gaat hij als een idioot tekeer en blaft zich de longen uit zijn lijf. Hij wil graag naar degene toe, maar durft het niet. Wanneer hij wat lekkers aangeboden krijgt komt hij blaffend dichterbij, snuffelt gauw, blaft nog eens wat maar wordt dan wel weer rustig. In het begin ging hij dan bij elke beweging door het lint, maar dat doet hij nu gelukkig niet meer. Dit is dus echt nog een trainingsprojectje voor ons!

We (lees: Albert. Hij staat elke zaterdagmorgen een uur in weer en wind en sneeuw op het trainingsveld!) zijn nu 4x met Nando naar cursus geweest. Ook dat was natuurlijk bere spannend. Allemaal honden en vreemde mensen en dan ook nog proberen op te letten en te luisteren. Maar hij doet het heel netjes! Is uiteraard nog wel op zijn hoede (en wil na de training als de honden lekker met elkaar mogen rennen en ravotten het liefst naar ons toe) maar luistert al best goed en trekt ook steeds minder aan de riem.

In huis is hij gelukkig geen sloper, kaapt ook (nog) niets van het aanrecht of tafel. Behalve als hij in de bench zit als wij weg zijn. Hij heeft zijn kussen al gesloopt, de tralies verbogen. Tegenwoordig laten we hem vrij in de kamer als we weg gaan en dat gaat prima. Dan is hij veel rustiger en blaft ook niet.

Afgelopen weekend lag hier een lekker pak sneeuw, nou dat was wat! Hij wist niet hoe hij het had, racete als een idioot rond en was helemaal door het dolle heen! Vloog zelfs het ijs op achter een meerkoet aan en zakte er wonderlijk genoeg niet eens door!

Eind april hebben wij een familieweekend in Twente waar geen honden mee mogen. Dat is dan weer even zo’n lastig ding waar we ons nu op aan het oriënteren zijn hoe we dat gaan doen. Nora kan altijd naar mijn schoonouders maar Nando kunnen ze daar niet hebben. Nu zijn we dus op zoek naar een goed plekje waar hij 3 of 4 dagen kan verblijven. Hebben jullie misschien nog een tip? J Via internet heb ik al wel wat adressen bekeken, maar je moet ze toch eerst eens bezoeken om te kijken of het klikt met hond en mensen. Gelukkig hebben we nog even de tijd.

Kortom, we merken dat we elke week weer wat vooruitgang boeken. Dat Nando zich steeds meer ontspand. We hopen nu alleen nog dat hij en Droppie elkaar nog eens als huisgenoten kunnen verdragen zonder nou gelijk elkaar op de kast te jagen. Maar we beginnen nog maar net, nog geen 4 maanden onderweg!

Bij de dierenarts kwamen we erachter dat zijn kiezen erg onder de tandsteen zaten (vooral 1 kies, die er waarschijnlijk ook uit moet). Om de 3 weken ga ik nu met hem naar het assistentenspreekuur om hem te laten wennen aan het reilen en zeilen daar (volgende keer mag hij op de behandeltafel, op de laagste stand! Ben benieuwd) zodat hij tzt aan zijn gebit kan worden geholpen.

Ik hoop dat jullie een beetje een beeld hebben gekregen van onze spaanse bink in huis.

We wensen jullie heel veel succes met jullie werk en we blijven jullie volgen hoor!

 

Groetjes,

Gerja, mede namens de rest van de Spiertjes uit Winsum