Voorstellen vrijwilligers

Ik ben Hilary (Hil)  geboren in Engeland 52 jaar geleden, en woonachtig sinds 1984 op dit prachtige eiland Texel. Ik ben getrouwd met Wilco en heb 1 zoon Bas.

In Januari 2007 heb ik mijn eerste Spaanse hond geadopteerd, de bange Galgo Arlo. 

Snel na Arlo volgden ook de getraumatiseerde Galgo Rique, Podenco teefje Loca, Podenco Amon en de Spaanse Pointer Pluto.

Eind vorig jaar kwam de kleine Spaanse Sabueso mix Panchito erbij van Animal Sense Sostre (ASS) in Barcelona.
Ik had nooit gehoord van ASS maar het werd mij snel duidelijk dat dit een geweldig asiel is met hardwerkende mensen onder de leiding van een prachtige vrouw, Rosa Castañer.

Nu zijn ook de enorm grote maar psychisch mishandelde Sem (Galgo) bijgekomen. Vlak daarna kwam ook het evenbeeld van Sem, alleen iets kleiner, DJ erbij...

Ik hou van katten, honden en alle dieren in het algemeen, maar ik heb 1 grote zwakte... de windhond!

Tijdens mijn werkzaamheden voor Greyhounds in Nood Nederland als o.a Voorzitter heb ik ontzettend veel geleerd over het leed van de Windhonden/Galgo's in Spanje en blijf mij hiervoor inzetten.
Deze honden hebben een zeer zacht karakter, zijn heel gevoelig, en al te vaak uitgebuit, mishandeld en gedood door de galguero's (jagers)... zeker 50,000 Galgo's sterven per jaar in Spanje!

Men zegt vaak, "het is een kleine druppel op een gloeiende plaat om ze daar weg te halen uit het land om aan te bieden voor adoptie in o.a Nederland".
Dan maar een druppel, iedere leven is er eentje en iedere hond heeft recht op een warme mand, goede verzorging, een aai, liefde en een veilige plek waar ze van een waardig leven mogen genieten.

Dus helpen zal ik altijd blijven doen!

Ik ben Saskia van den Anker, een Belgische in hart en nieren maar sinds 1999 woonachtig in het mooie Arnhem te Gelderland (NL) samen met John.

Ik ben een ontzettende dierenvriend en heb dan ook altijd beestjes om mij heen.

In 2019 had ik het gevoel dat ik er een gezinslid bij wilde en na goed overleg met mijn wederhelft stonden we er beide zo in. Maar ik was er ook over uit dat ik geen pup wilde maar een hond(je) dat een nieuwe thuis zocht.

Ja een hond met een verleden, een hond die het ook verdiend om liefde te ontvangen … en dat zijn er veel!

Dus googlen maar, al snel kwam ik uit op de Stichting Vida Nova Honden, Guusje en Joke (Toppers). Zij zetten zich in voor het asiel Animal Sense Sostre (ASS) in Barcelona.

Hier kwam ik Lexi (Camilla) de Podenco tegen. Ik was op slag verliefd en ben meteen in contact getreden met Joke en Guusje. Hier kwam ik erachter dat Lexi voor dood was achtergelaten op straat met een grote buikwond en zat inmiddels al 1,5 jaar in het asiel van Rosa Castañer.

Uiteindelijk na vele gesprekken ben ik overstag gegaan om het avontuur aan te gaan en besloten om deze knapperd te adopteren. En dan is het afwachten … wanneer zal ze komen?

December 2019 kon ik haar eindelijk knuffelen en bewonderen. Ze is inmiddels een volwaardig gezinslid en echt ons hondenkind. Ze is een heerlijke ondeugd met een speels maar ook zacht karakter. Elke dag leer ik nog nieuwe trekjes van haar en zij van ons, dat is toch genieten.  Iedere dag, vaste prik, gaan we met zen 2tjes op pad voor een heerlijke lange wandeling en genieten we samen van de natuur, een echt wandelmaatje dus. Ik heb tot op de dag van vandaag nog geen enkele keer spijt gehad dat we voor een Podenco met trauma zijn gegaan. We zijn beide van mening haar nooit meer kwijt te willen. Wij krijgen ontzettend veel liefde van haar en zijn gewoon dol op haar.

Nu zijn er natuurlijk nog meer 4-voeters in het ASS die uit een schrijnende situatie zijn gehaald en geduldig wachten op een nieuwe thuis, een warm nest en veel liefde. En hier wil ik graag mijn steentje aan bijdragen want een nieuwe thuis verdienen ze allemaal.

My sweet Lexi – a heartbeat at my feet. Opening up your life to a dog who needs a home and love is one of the most fulfilling things you can do!

  

 

Ik ben Els de Vree, via vrijwilligster Lien ben ik in contact gekomen met Vida Nova.

Lien had pointer Lunera gesponsord die ik via Vida Nova heb geadopteerd.

Lunera heeft eerst nog een lange tijd in een overvol asiel in Cuenca gezeten waar ze een hard leven heeft gehad.

Meerdere honden zijn daar destijds opgehaald en naar het asiel Animals Sens Sostre in Vallirana gebracht.

Daar werden ze met liefde opgevangen en verzorgd door Rosa en haar vrijwilligsters.

Na het overlijden van mijn Spaans pointertje Luna die 16 jr is geworden miste ik toch weer een pointer in huis, het zijn super lieve honden. Ik werd verliefd toen ik de filmpjes van Lunera in het asiel op de website had gezien. Ik heb veel respect op de wijze hoe Rosa en haar team de honden aandacht geven en verzorgen.

Op het moment heb ik 3 Spaanse honden, geadopteerd van verschillende Stichtingen. Zelf vang ik al jaren Spaanse asielhonden op voor een andere stichting uit een asiel dat ik jaarlijks tijdens mijn vakanties bezoek.

Vida Nova doet goed werk en ik wil graag helpen met huisbezoekjes doen die binnen mijn bereik liggen.

Ik ben vrijwilligster omdat de Spaanse asielhonden die in de steek zijn gelaten onze hulp nodig hebben, juist deze sociale honden hebben ook recht op een 2e kans en een fijn leven!